//Noorwegen, tussen licht en donker – On the Road

Noorwegen, tussen licht en donker – On the Road

Met de terreinwagen, de sneeuwscooter, de huskies, de loodsboot en de postboot door Arctisch Noorwegen in de winterperiode; van Tromsø tot Kirkenes, met de Noordkaap als memorabele stop.

Tip van Omnia Travel

Avontuurlijk Noorwegen

Ga op zoek naar het Noorderlicht, op safari met de huskies… en geniet van een prachtig natuurdecor!
Laad uw batterijen op tijdens deze reis doorheen dit rustige, mooie land met zijn vriendelijke bevolking. Geniet van de fjorden, de bergen en de prachtige natuur. Start uw reis met een bezoekje aan Tromsø, een stad met een rijke geschiedenis en spot misschien al op uw eerste dag het Noorderlicht. Verder reist u naar het eiland Senja waar u tal van winteractiviteiten onderneemt, zoals een sneeuwschoenwandeling, een huskytocht… in een prachtig decor. Bij het verlaten van Senja vertrekt u terug met de Hurtigrutten naar Tromsø. Hurtigrutten is de postboot tussen Bergen en Kirkenes, de levensader van Noorwegen, die vandaag vooral instaat voor passagiersvervoer en nog een deeltje vrachtvervoer. Dit schip vaart langs 34 havens richting het Noorden gedurende een reis van 7 dagen. Op de terugreis zuidwaarts maakt het stops in 33 havens, deze terugreis neemt 6 dagen in beslag. In ons arrangement vaart u het stukje van Finnsnes naar Tromsø. Indien u liever langer deel uitmaakt van deze unieke zeereis, contacteer onze kantoren dan voor een voorstel op maat!

PRIJS

Vanaf 1.424 EUR per persoon op basis van een 2-persoonskamer
• 2 nachten in Thon hotel Tromsø of Thon hotel Polar op basis van kamer en ontbijt
• 4 nachten in hotel Mefjord Brygge hotel op basis van vol pension, in een standaard kamer.
• De excursies zoals die vermeld staan in het programma
• Transfer van Finssnes naar Mefjordvær op dag 2 is inclusief
• Transfer van Mefjordvær naar Tromsø stad op dag 6 is inclusief
• Transfers van/naar luchthaven/hotel ter plaatse te betalen
• Ferry van Tromsø naar Finssnes is ter plaatse te betalen (+/- 32 EUR per persoon)

Bovenstaande is een indicatie. Uiteraard werken wij met veel plezier een op maat gemaakte offerte voor u uit. Prijzen zijn afhankelijk van het ogenblik van reservatie en onder voorbehoud van beschikbaarheid.

Dit is maar één reis uit de vele mogelijkheden, wenst u graag een ander voorstel

Inschrijvingsformulier Aanbiedingen - Form in Post
Sending

Of boek uw reis naar Noorwegen online

Huurauto boeken

Praktisch

De wereld wordt een dorp. Meer dan ooit gaat men op zoek naar het laatste stukje ongerepte natuur. De toeristische populariteit van Noors Lapland neemt derhalve jaar na jaar toe. Want Lapland is authentiek, dus gegeerd. Uit heel de wereld strijken steeds meer reizigers in Noord-Noorwegen neer, ieder met zijn prioriteiten. De ene wil de sneeuwscooter op, de andere de aurora borealis aanschouwen, het fascinerende noorderlicht. En als de Europeanen koste wat het kost in een exclusieve blokhut willen slapen, dan verkiezen de Japanners te huwen in het ijshotel.
Reizen met kinderen? Deze ‘ik-voel-mijn-bloed-stromen’-tochten zijn niet echt geschikt voor kleine kinderen. Niet iedereen staat erbij stil, maar om met een sneeuwscooter te rijden, heb je een rijbewijs nodig. Kinderen moeten dus steeds achterop zitten en vinden dat niet altijd leuk: ze zien weinig en de tochten duren voor hen te lang. Ook een hondenslee besturen is voor een kind niet mogelijk.
Voor iedereen? Neen, een wintervakantie in Noors Lapland is geen schoolreisje. “Sometimes life is very hard in Lapland”, zeggen ze hier. Bangeriken, koudehaters en salontoeristen blijven beter thuis. In dit Laps decor heb je afspraak met de échte winter.

Noorwegen

Beste gast, wij hebben voor jullie cabine 6 in orde gebracht. De sleutel steekt op de deur, de verwarming brandt. Welkom, en tot morgen!” Het is een doordeweekse winteravond langs de Kattfjord, een verlaten stukje Noorwegen zo’n dertig kilometer ten westen van Tromsø luchthaven. Tromsø is de hoofdstad van de provincie Troms in het noorden van Noorwegen. De stad heeft al sinds de 19de eeuw de bijnaam ‘Parijs van het Noorden’ en vervult een centrumfunctie voor Noord-Noorwegen, al was het maar voor de (beperkte) shopmogelijkheden. Het is ook een populaire aanleghaven van de legendarische Hurtigruten. Tromsø telt 65.000 inwoners (in de zomermaanden) en is een van de meest uitgestrekte kleine steden van Europa. De terreinwagen, niet alleen uitgerust met winterbanden en spikes maar ook met zetelverwarming, bracht ons in alle veiligheid en comfort van Tromsø tot dit afgelegen oord. De thermometer staat op min acht, een venijnige noorderwind en lichte sneeuw blazen vanuit de zee tegen de bergen. Lauklines Kystferie, vroeger een visserspost, nu een verzameling charmante blokhutten, is het startadres van onze winterse tour door Arctisch Noorwegen -Finnmark in het Noors- in de periode dat de zon hier niet boven de horizon komt (zeg maar gans december en januari), een aparte ervaring voor wie zich wil onderdompelen in het echte Noorse hoge noorden, wanneer het negentien uur per dag donker is en het weer zich bijzonder grillig gedraagt. In de supermarkt kochten we lekkers voor twee dagen en in de hut aan het water genieten we van wat de Denen zo mooi omschrijven als hygge, gezellig samenzijn. Buiten kondigt de open sterrenhemel een koude nacht aan.

Afspraak met de walvissen

En dat was het ook, voelen we de volgende ochtend. Om negen uur, wanneer het ‘civil twilight’ -zoals de metorologische diensten het noemen- Lauklines oplicht en hult in een blauwgrijze ruige gloed, zien we pas echt waar we exact neergestreken zijn. In het zaaltje naast de receptie verzamelen tien medereizigers voor de aanstondse, zes uur durende whale watching. Na de briefing, en nadat we ons in thermische pakken gehuld hebben, stuurt kapitein Alf zijn Coastal Patrol, een in Bergen gebouwde loodsboot die via twee Yamaha-buitenboordmotoren gevoed wordt met zeshonderd paardenkracht, naar diepere wateren. Het landschap is uniek: slierten van verkapte fjorden vormen een prachtig decor, gitzwart zeewater en een gierende wind doen de rest. Lang duurt het niet voor we een eerste school orka’s in beeld krijgen, en wanneer Alf besluit deze niet meer te volgen -je mag die jongens nooit het gevoel geven dat ze gevolgd worden– worden de dieren als ware het op afspraak afgelost door vijf humpback whales. Deze kanjers van walvissen zijn een relatief nieuw fenomeen in de wateren rond Tromsø. Vroeger spendeerden ze hun tijd in de Barentszzee, afgewisseld met een verblijf in de warme wateren van de Caraïben. Maar sinds enkele jaren lusten ze liever de haring van de Tromsø-kustregio en blijven ze hier rondhangen. “Niemand weet wat de toekomst brengt”, zegt kapitein Alf. “Wij vinden het alvast fantastisch. Bovendien is het hier niet druk. Op andere walvisplekken in de wereld zijn er te veel boten rond de dieren, maar kijk, wij zijn hier alleen vandaag. Is er een tweede boot, dan is het een drukke dag.” Alf is er dan ook een voorstander van dat de kustwacht meer dan een oogje in het zeil houdt. “Noorwegen neemt zijn natuur ernstig, dus zeker de walvissen”, zegt hij. “Van een duidelijke reglementering wordt iedereen beter. Goede afspraken zijn een must.”

Noorderlicht als bestemming

Duidelijke afspraken, zo gaat het er ook ’s avonds aan toe wanneer we deelnemen aan een noorderlichtexcursie. Passionele gids Marcus zette die excursies jaren geleden in de markt, toen Tromsø absoluut nog geen populaire toeristische plek was. “Toen we de bank een lening vroegen om deze minibus te kopen, trokken ze ongeïnteresseerd de wenkbrauwen op”, lacht Marcus. “Noor-der-lichtexcursies? Wie zou daar ooit interesse voor hebben? Men verklaarde me gek. Nu overtreft de vraag het aanbod en zijn talrijke concullega’s het landschap komen vervoegen.” Marcus biedt de excursies aan in een all-in-formule. Dat wil zeggen: gaande van een introductievideo over het hoe en wat van dit natuurfenomeen met praktische lessen om het fenomeen te fotograferen tot en met een deugddoende vissoep rond een kampvuur op een verlaten plek. “Ik worstel met slechts één probleem”, zegt Marcus ons later op de avond, wanneer de thermometer tot min tien gedaald is en we staan te keuvelen onder twee mijnwerkerslampjes. “Voor velen lijkt het noorderlicht zien een evidentie, een verworven recht, iets dat men kan bestellen alsof het een maaltijd betreft. Fout uiteraard. Ook al zijn de kansen op deze noorderbreedte en in dit seizoen zeer groot, het blijft onvoorspelbaar.” Maar Marcus bewijst dat hij zijn job kent. Ondanks de lichte bewolking en de beperkte activiteit, loodst hij de kleine groep, geholpen door state-of-the-art apps, naar het eind van een fjord waar we toch een mooi spektakel kunnen aanschouwen. De oohs en aahs tijdens het fotograferen van het groen slingerende lichtspektakel bevestigen dat het publiek tevreden is.

Scheuren door de sneeuw

Geen Laps winteravontuur zonder sneeuwscooters. Dus starten we stipt om tien uur in Camp Tamok de motoren. Dit buitenactiviteitenoord op anderhalf uur rijden ten zuidoosten van Tromsø is een vaste waarde in de regio: mooie parcours, moderne snowscooters, ervaren gidsen. Maar hoewel alles klaar lijkt voor een knappe rit, kennen we een moeizame start. Een groep Aziatische juffertjes -de handtas gedrapeerd over de thermische overals- zijn niet klaar voor het oergeweld van de motoren. Het eerste duo kust met hun scooter al onmiddellijk een boom, de twee volgers missen met bravoure hun eerste bocht en verdwijnen in de diepsneeuw. Maar ze blijven lachen, en blijven selfies maken. Tot de gidsen er genoeg van hebben en als diplomatische oplossing de groep opsplitsen. Het incident typeert het enorm groeiende Scandinavisch wintertoerisme. Waar het bij duiken of paardrijden de evidentie is je een beetje voor te bereiden, springt hier iedereen gezwind de motor op. Met alle gevolgen van dien. “Zelfkennis is het begin van de wijsheid”, lacht de gids, terwijl hij de gashendel van de 600 cc Lynx plaagt en met een selecte groep verder trekt.

De hond is baas

Na de lunch (rendierhutsepot met aardappelen en wortelen) gaan we op wandel in de witte woestijn, voorzien van sneeuwraketten, een oud idee dat in de praktijk perfect zijn werk doet. En dan, om de outdoor-dag spectaculair af te sluiten, kiezen we voor de slow travel-optie: huskies by night. Het is amper namiddag maar ondertussen pikdonker wanneer we ons span van vijf uitgelaten honden de loop laten. Zo oorverdovend ze blaffen en huilen om te mogen vertrekken, zo oorverdovend stil wordt het plots wanneer we effectief op weg zijn. Alleen hun gehijg, voor de rest de diepe stilte van de Noorse toendra. We zoeven dan langs bomen, onder laaghangende takken met pakken sneeuw, door eindeloze vlaktes. Alleen onze stevige mijnwerkerslampen geven ons een indicatie waar we zijn, en vooral waar de honden naartoe trekken. Want in het spoor van de voorganger blijven is levensbelangrijk, net als de huskies stevig vasthouden, anders ben je je transport onherroepelijk kwijt.

De mooiste zeereis ter wereld

Een laatnamiddagsneeuwstorm om u tegen te zeggen, dat is het kader van ons vertrek met de MS Kong Harald, een schip van de Hurtigruten, uit Tromsø. We gaan aan boord voor de mooiste cruise voor reizigers die niet van cruises houden, zo luidt de marketingslogan. Het meest bekende product van deze meer dan honderd jaar oude Noorse veeren transportdienst is namelijk deze historische route, die dagelijks langs de Noorse westkust vaart. Tussen Kirkenes en Bergen doet die 34 havens aan, goed voor een traject van 134 uur en 2.626 kilometer. Niet zo lang geleden was het kusttraject vooral een ferryroute voor de locals –sommige dorpen zijn ’s winters van de wereld afgesloten en kunnen alleen bereikt worden via de zee, omdat die ijsvrij blijft. Maar met de jaren vinden ook steeds meer internationale reizigers hier hun gading. Langzaam maar zeker transformeert deze post- en cargoroute tot een gegeerde toerismelijn, ook al hebben de schepen casino noch animatie aan boord. En gelukkig maar. Ondertussen kregen enkele schepen wél een moderne, frisse Scandinavische look aangemeten onder de projectnaam ‘Arctic Interior’. En dat valt ons, de sneeuw van de jas schuddend, op het eerste gezicht enorm mee. De renovaties waren meer dan een facelift. Hurtigruten vatte de koe bij de horens en nam zowel de kamers als de gemeenschappelijke ruimtes onder handen. De publieke gedeeltes werden uitgerust met een nieuwe bistro in huiskamerstijl genaamd ‘Brygga’, een bakkerij, een à-la-carte fine dining-restaurant met als naam ‘Kysten’ en ‘Torget’, een hertekend hoofdrestaurant. De kamers kregen een nieuw kleurpalet, kingsize bedden (voorheen uitsluitend solo beds) en jong ogende decoratie, zodat ze voortaan meer thuis lijken op een cruiseschip dan op een ferry. De winkel werd opengetrokken en gecombineerd met een nieuwe tourdesk, alle gangen en ruimtes werden voorzien van mooi ingelijste Scandinavische fotografie. De ‘Explorer Lounge’, een panoramische bar, kreeg een (artificiële) open haard en nieuwe clubzetels en werd zo the place to be aan boord. We hebben gereserveerd van Tromsø tot Kirkenes, twee dagen en twee nachten aan boord, met de Noordkaap-excursie als topper onderweg. We varen Tromsø uit bij vijf Beaufort en een flinke aanhoudende sneeuwstorm. Straks zullen we ons al dansend naar het restaurant begeven terwijl buiten de wind om het schip giert en ze binnen moeite hebben om de inhoud in de glazen te houden.

Naar 71 graden noorderbreedte

Elke dag op hetzelfde uur toetert een Hurtigruten zich in 34 Noorse havens binnen, dikwijls tweemaal per dag in dezelfde haven omdat er zowel in noordelijke als zuidelijke richting gevaren wordt. Wie northbound vaart, zoals wij, komt in de late voormiddag in Honningsvåg toe, de meest noordelijke haven van de route en uitvalsbasis voor de verdere busrit tot de Noordkaap. De voorbije twee uur stonden we permanent op het buitendek, weer of geen weer, omdat de omgeving betoverend mooi is. Het voelt alsof je na een woelige Drake Passage Antarctica nadert. Diezelfde sfeer, diezelfde machtige, eindeloze, stille natuur. De Noordkaap aan de Barentszzee wordt traditioneel beschouwd als het noordelijkste puntje van het Europese continent. De locatie situeert zich op het eiland Magerøya, dat met een tunnel vanaf het vasteland te bereiken is. Maar vergis je niet: De Noordpool ligt nog 2.080 km noordelijker dan de Noordkaap. En de Noordkaap is zelfs niet echt het noordelijkste punt van heel Europa. Dat is Kaap Fligely, op Frans Jozefland. Die Russische eilandengroep behoort ook nog tot Europa en ligt nog 600 km noordelijker dan de Noordkaap. Overigens is de Noordkaap evenmin het noordelijkste punt van het Europese vasteland in ruime zin (als je de kusteilanden meetelt). Dat is dan Knivskjelodden, zo’n anderhalve kilometer ten noorden van de Noordkaap. Het noordelijkste punt van het vasteland van Europa in enge zin (zonder kusteilanden) is dan weer het iets oostelijker gelegen Kinnarodden. Kortom: waar we straks in puur twilight en gegeseld door sneeuwvlagen zullen staan, is een compromis-locatie, die voor iedereen relatief vlot bereikbaar is. “Wat maakt de Noordkaap nu mooier in de winter?”, vraagt onze Britse ex-safarigids maar nu poolspecialist zich luidop af tijdens de busrit. “Eerst en vooral het licht en het ruige weer”. En dan: “Hoe er te geraken?” Want dat kan nu alleen onder begeleiding van sneeuwruimers die het laatste gedeelte van de weg van Honningsvåg naar de Noordkaap vrijmaken. En daar zijn we dan. Visuele trekpleister is de verlichte wereldbol. Wie er zich niet laat fotograferen, is hier niet geweest. Maar zeker zo interessant is de Noordkaaphal, een mooi bouwwerk dat, omwille van het landschappelijk beschermd gebied, met drie ondergrondse verdiepingen in de rotsen werd uitgehouwen. We bekijken er de knappe documentaire op cinemaformaat, eten een Luikse wafel (jawel) in de cafetaria en genieten van het bijna surreële landschap en het eenvoudige idee: hierstaan-we-dan-toch-maar.

Krabben en een warm bed

Het tweede deel van onze maritieme tocht met de MS Kong Harald verloopt flink wat rustiger, zodat we in sommige aanleghavens gewoon doorslapen. Na een stevig ontbijt varen we in de late voormiddag Kirkenes binnen, het eindstation. Dit grensdorp is niet alleen bekend als de oostelijke terminus van de Hurtigruten, maar is tevens eindpunt van de E6-autoweg. Van hieruit bedraagt de kortste afstand over de weg naar de Russische grens nog 27 kilometer, maar hemelsbreed nadert het Russisch grondgebied Kirkenes op nog geen vijf kilometer. De directe nabijheid van Rusland zorgde ervoor dat Kirkenes tijdens de Koude Oorlog regelmatig het toneel was van machtsvertoon van beide zijden. Het was een van de weinige gebieden waar een NAVO-lidstaat direct grensde aan de Sovjet-Unie. Vandaag de dag zoekt de stad vooral een nieuwe toekomst in het toerisme. Gamme Cabins is het nieuwe uithangbord van het Kirkenes Snowhotel (dat jaarlijks opnieuw gebouwd wordt en omstreeks 20 december de deuren opent). Deze rits designlodges is gebaseerd op de traditionele vis- of jaaghutten van de Sami, de oerbewoners van het Arctisch gebied. Zwitserse architecten leverden de verfijning, tot en met vloerverwarming en een badkamer verlicht met aurora-kleurtjes. Vanachter de panoramische ruit kijken we uit op de rendieren en de besneeuwde heuvels. In de laatnamiddag gaan we met de sneeuwscooters op stap. Doel: king crab. De koningskrab is afkomstig uit de Beringzee, het noordelijke deel van de Stille Oceaan, rond het Kamtsjatka-schiereiland en de nabijgelegen wateren van Alaska. In de jaren zestig introduceerden Russische onderzoekers de rode koningskrab vanuit de Zee van Ochotsk aan de Pacifische kust in de Barentszzee. De onderzoekers hadden de intentie om de visserij rond Moermansk een impuls te geven. Sindsdien heeft de koningskrab zich zowel in oostelijke als westelijke richting verspreid en nog geen vijftien jaar na de introductie werd de rode koningskrab als bijvangst in de Noorse visserij aangetroffen. De Noorse vangst kwam pas rond 1994 voor onderzoeksdoelen op gang en werd tenslotte in 2002 commercieel goedgekeurd. Sindsdien is de koningskrab een gegeerde delicatesse. Bovendien: als een van de grootste krabsoorten kan een koningskrab een spanwijdte van bijna twee meter behalen. Onze vangst (georganiseerd via leefnetten onder het ijs van de lokale rivier) is wat kleiner, maar de smaak is even groots.
2019-01-17T10:40:03+00:00Tags: , |

Welkom op onze website